Kahulugan ng Buhay-Paalam sa mga Araw ng Pakikipagbuno sa Kapalaran

Ni Yixin

Isang payak na nayon na napag-iwanan na ng panahon, ang aking mga magulang na hapung-hapo mula sa kanilang trabaho, isang buhay na gipit sa pinansyal … ito ang malulungkot na ala-ala na nakatatak sa aking murang isipan, ito ang mga una kong pagkakilala sa salitang “kapalaran.” Pagkatapos kong magsimulang mag-aral, sa unang pagkakataong narinig ko ang aking guro na nagsabi ng “Hawak mo ang iyong kapalaran sa sarili mong mga kamay,” pinakatandaan ko ang mga salitang ito. Naniwala akong kahit na hindi ko mababago ang katotohanan na ako ay ipinanganak sa kahirapan, maaari ko pa ring baguhin ang sarili kong kapalaran sa pamamagitan ng pagsusumikap. Bilang resulta, ibinuhos ko ang lahat ng aking lakas upang makipagbuno sa aking “kapalaran,” at makamtan ang isang kapirasong langit na matatawag kong akin.

Pagbalik sa Diyos-Matapos Ang Desperadong Paghahangad na Bumaba ang Diyos mula sa mga Ulap, Sa Wakas ay Nakasama Ko na Siyang Muli (II)

Ni Wen Zhong

Salamat at pinakinggan ng Panginoon ang dalangin ko. Makalipas ang ilang araw, bumalik muli ang kaibigan ko. Malugod ko siyang tinanggap at sinabi sa kanya ang tungkol sa naranasan ko kamakailan lang, mga iniisip, at pagkalito. Mahigpit niyang hinawakan ang aking kamay, at nasasabik na sinabing, “Salamat sa Panginoon. Hangga’t mayroon tayong puso na naghahanap, lilitaw sa harap natin ang Panginoon. Tungkol sa tanong mo, basahin natin ang ilan sa mga taludtod ng mga propesiya sa Biblia at pagkatapos ay maiintindihan mo iyon.” Nakahanap siya ng dalawang taludtod para basahin ko, “Sapagka’t gaya ng kidlat, na pagkislap buhat sa isang panig ng silong ng langit, ay nagliliwanag hanggang sa kabilang panig ng silong ng langit; gayon din naman ang Anak ng tao sa kaniyang kaarawan. Datapuwa’t kailangan muna siyang magbata ng maraming bagay at itakuwil ng lahing ito” (Lucas 17:24-25). “Sapagka’t gaya ng kidlat na kumikidlat sa silanganan, at nakikita hanggang sa kalunuran; gayon din naman ang pagparito ng Anak ng tao.” Pagkatapos ay nagbahagi pa siya: “Dahil sinasabi nitong ‘Anak ng tao’ ay tinutukoy nito ang nagkatawang-tao na Diyos. Kung Siya ay isang Espiritu, hindi Siya maaaring tawaging ‘Anak ng tao.’ Ang espirituwal na katawan ng Panginoong Hesus matapos Siyang mabuhay muli ay kayang tumagos sa mga dingding, at mawala sa iyong paningin at bumalik muli. Hindi iyon pangkaraniwan. Kaya hindi Siya maaaring tawaging ‘Anak ng tao.’ Ang dahilan kung bakit tinawag ang Panginoong Hesus na ‘Anak ng tao’ at ‘ Kristo’ ay dahil Siya ang nagkatawang-taong Espiritu ng Diyos. Ang ‘pagdating ng Anak ng tao’ na sinabi ng Panginoon Hesus ay nangangahulugan na lihim Siyang babalik muli sa mga huling araw bilang nagkatawang-taong Diyos.

Pagbalik sa Diyos-Paniniwala ng mga Katoliko: Bakit Inabot ng 11 Taon Para Tanggapin Niya ang Pagbabalik ng Panginoon?

Pagbalik sa Diyos-Paniniwala ng mga Katoliko: Bakit Inabot ng 11 Taon Para Tanggapin Niya ang Pagbabalik ng Panginoon?

Ni Gan’en, Unites States

Si Ming’ai ay isang Katoliko mula pa nung bata siya. Palagi niyang iginigiit ang pagbabasa ng Biblia at pagpunta sa misa, at pangungumpisal sa pari minsan sa isang taon, at nagpatuloy nang walang patid sa loob ng 40 taon. Nang marinig niya ang balita na nagbalik na ang Panginoon, tinanggihan niya ang pagliligtas ng Panginoon. Labing isang taon ang nakalipas, narinig niyang muli ang tinig ng Diyos, at tinamaan siya ng pagsisisi… Bakit inabot ng 11 taon bago bumalik si Ming’ai sa Panginoon? Ano ba ang nangyari sa kanya?

Bulag na Pagsunod sa mga Pari Kaya Isinara Niya ang Puso Niya sa Diyos

Sinabi ni Ming’ai na, bago ang taong 2000, maraming bagay ang sinasabi ng mga pari sa kanilang mga sermon sa simbahan na sumira, lumapastangan, lumaban at humatol sa Kidlat ng Silanganan, para mahikayat ang mga mananampalataya na huwag sumunod sa daan ng Kidlat ng Silanganan, at tahasang itinanggi ang patotoo na nagbalik na ang Panginoon.

“Kung totoo nga na nagbalik na ang Panginoon, hindi ito ikokondena ng mga pari at Papa. Pero kung tatanggihan ng mga pari ang Kidlat ng Silanganan, kung ganon tiyak na hindi tama ang daan na ‘yon.” Ganon ang naisip ni Ming’ai noong panahon na ‘yon, at dahil sinamba niya nang husto ang mga pari, sinunod na niya ang pagtanggi tungkol sa gawain ng Makapangyarihang Diyos.

Mga Paksa sa Debosyonal-Bakit sinasabi na mas kailangan ng tiwaling sangkatauhan ang pagliligtas ng Diyos na naging tao?

(Mga Piling Talata ng Salita ng Diyos)

Ang Tiwaling Sangkatauhan ay Higit na Nangangailangan ng Kaligtasan ng Diyos na Naging Katawang-tao

Nagkatawang-tao ang Diyos dahil ang pakay ng Kanyang gawain ay hindi ang espiritu ni Satanas, o anumang walang materyal na katawan, kundi ang tao, na may katawan at ginawang tiwali ni Satanas. Ito ay tiyak na dahil ang laman ng tao ay naging tiwali kaya ginawa ng Diyos ang taong maka-laman na pakay ng Kanyang gawain; bukod dito, sapagka’t ang tao ay ang pakay ng katiwalian, ginawa Niya ang tao na tanging layon ng Kanyang gawain sa lahat ng mga yugto ng Kanyang gawain ng pagliligtas. Ang tao ay isang nilalang na may kamatayan, na may katawan at dugo, at ang Diyos lamang ang tanging Isa na maaaring magligtas sa tao. Sa ganitong paraan, ang Diyos ay dapat maging isang katawang-tao na nagtataglay ng parehong mga katangian bilang tao upang gawin ang Kanyang gawain, upang makamit ng Kanyang gawain ang mas mahusay na mga epekto. Kailangang maging katawang-tao ang Diyos upang gawin ang Kanyang gawain dahil ang tao ay sa laman, at hindi kayang pagtagumpayan ang kasalanan o alisin ang sarili sa laman. Kahit na ang diwa at pagkakakilanlan ng Diyos na nagkatawang-tao ay malaki ang pagkakaiba mula sa diwa at pagkakakilanlan ng tao, gayon pa man ang Kanyang hitsura ay kapareho ng tao, nasa Kanya ang hitsura ng isang pangkaraniwang tao, at namumuhay ng isang karaniwang tao, at yaong mga makakakita sa Kanya ay walang makikitang pagkakaiba sa isang karaniwang tao. Ang karaniwang hitsurang ito at normal na pagkatao ay sapat para sa Kanya na gawin ang Kanyang maka-Diyos na gawain sa normal na pagkatao. Ang Kanyang katawang-tao ay nagbibigay-daan sa Kanya na gawin ang Kanyang gawain sa normal na pagkatao, at tumutulong sa Kanya na gawin ang Kanyang gawain sa gitna ng tao, at ang Kanyang normal na pagkatao, bukod doon, ay tumutulong sa Kanya na isagawa ang gawain ng pagliligtas sa gitna ng tao.

Pag-aaral ng Biblia-Job 42:2

|

Nalalaman ko na magagawa mo ang lahat ng mga bagay, at wala kang akala na mapipigil.

-Job 42:2

Mga Saloobin na Talata sa Linggong na ito…

Ito ang mga salitang sinabi ni Job sa Diyos nang ang Diyos ay magpakita sa kanya. Sa pagbasa ng bersikulong ito, nawawala ako sa sarili napaisip ng malalim : Hindi kailanman nakita ni Job ang Diyos.

Wala pang Biblia sa panahong iyon at hindi nakikipagpulong si Job sa iba, ngunit paano niya nadarama ang pag-iral ng Diyos, makita ang Kanyang kapangyarihan at malaman ang Kanyang pamamahala sa lahat ng bagay? Ito ay nakatala sa Job, “Nasa Dios ang karunungan at kakayahan; kaniya ang payo at pagkaunawa. Narito, siya’y nagbabagsak at hindi maitayo uli; siya’y kumulong ng tao at hindi mapagbubuksan. Narito, kaniyang pinipigil ang tubig at nangatutuyo; muli, kaniyang binibitawan sila at ginugulo nila ang lupa” (Job 12:13-15). “Siya ay pantas sa puso, at may kaya sa kalakasan: sinong nagmatigas laban sa kaniya at guminhawa? Na siyang naglilipat ng mga bundok, at hindi nila nalalaman, pagka nililiglig niya sa kaniyang pagkagalit. Na siyang umuuga ng lupa sa kaniyang kinaroroonan, at ang mga haligi nito ay nangayayanig. Na siyang naguutos sa araw, at hindi sumisikat; at nagtatakda sa mga bituin. Na nagiisang inuunat ang langit, at tumutungtong sa mga alon ng dagat. Na lumikha sa Oso, sa Orion, at sa mga Pleyade, at sa mga silid ng timugan. Na gumagawa ng mga dakilang bagay na di masayod; Oo, mga kamanghamanghang bagay na walang bilang”(Job 9:4-10). “Nauunawa ng Dios ang daan niyaon, at nalalaman niya ang dako niyaon. Sapagka’t tumitingin siya hanggang sa mga wakas ng lupa, at nakikita ang silong ng buong langit; Upang bigyan ng timbang ang hangin; Oo, kaniyang tinatakal ang tubig sa takalan. Nang siya’y gumawa ng pasiya sa ulan, at ng daan sa kidlat ng kulog”

(Job 28:23-26)

Pagbalik sa Diyos-Bumalik sa Bahay ng Diyos

Pagbalik sa Diyos-Bumalik sa Bahay ng Diyos

Ni Mu Yi, South Korea

“Ang umaapaw na pag-ibig ng Diyos malayang ibinigay sa tao. Inosente at puro, hindi nababagabag, puno ng biyaya sa buhay. … Ng taong may konsensya at may pagkatao, may kasiyahang dala ng Kanyang biyaya” (“Gaano Kahalaga Ang Pagmamahal ng Diyos sa Tao” sa Sumunod sa Cordero at Kumanta ng mga Bagong Awitin). Sa tuwing maririnig ko itong himno ng mga salita ng Diyos, palagi akong hinihipo nito. Minsan akong nawala sa Diyos at kinalaban Siya. Ako, para akong isang nawalang tupa, na hindi makita ang daan pauwi. At ang dakilang pagmamahal ng Diyos ang nagbalik sa akin sa Kanyang pamilya. Gusto kong ibahagi ang karanasan ng pagbabalik ko sa pamilya ng Diyos kasama ang mga kapatid sa Panginoon at mga kaibigan na hindi pa bumalik sa Diyos.

Dahil madalas mag-away ang mga magulang ko noong bata pa ako, araw-araw akong nabuhay sa takot. Pakiramdam ko walang halaga ang buhay ko, pero takot ako sa kamatayan, hindi kasi natin alam kung bakit tayo nabuhay, bakit tayo namamatay; pero kahit pa’no naramdaman kong may pares ng kamay na sumusuporta sa akin para mabuhay.

Pananampalataya at Buhay-Ang Paghihirap ay isang Hakbang Tungo sa Tagumpay

Pananampalataya at Buhay-Ang Paghihirap ay isang Hakbang Tungo sa Tagumpay

Ni Xichen

Narinig ko ang ganitong kwento: Ang pinagdaraanan ng agila sa paglaki ay malupit. Para makalipad sa papawirin ang mga batang agila, itutulak sila ng inang agila mula sa ibabaw ng bangin kapag ganap nang tumubo ang pakpak nila. Habang nahuhulog, buong lakas na ipapagaspas ng mga batang agila ang pakpak nila para mabuhay. Sa pamamagitan ng labis na paghihirap, sa wakas pwede na silang lumipad. Gayun pa man, para makalipad sila nang matayog sa kalangitan, babaliin ng inang agila ang mga pakpak nila at muli silang itutulak sa bangin. Sa pagkakataong ito, mas matinding sakit ang dadanasin nila kaysa dati. Kahit na nasasaktan sila nang husto, kailangan pa rin nilang ipagaspas ang baling mga pakpak. Dahil sa pamamagitan lang ng paggawa nito sila makakalipad sa mataas na kalangitan; dahil kung hindi, hindi na sila makakalipad sa asul na langit.

Pananampalataya at Buhay-Ano ang tunay na madala sa langit?

Pananampalataya at Buhay-Ano ang tunay na madala sa langit?

Mga Talata ng Biblia para Sanggunian:

“Datapuwa’t pagkahating gabi ay may sumigaw, Narito, ang kasintahang lalake! Magsilabas kayo upang salubungin siya” (Mateo 25:6).

“Narito ako’y nakatayo sa pintuan at tumutuktok: kung ang sinoman ay duminig ng aking tinig at magbukas ng pinto, ako’y papasok sa kaniya, at hahapong kasalo niya, at siya’y kasalo ko” (Pahayag 3:20).

“Isulat mo, Mapapalad ang mga inanyayahan sa paghapon sa kasalan ng Cordero.” (Pahayag 19:9).

Pananampalataya at Buhay-Ano ang madala sa langit bago sumapit ang kalamidad? Ano ang isang mananagumpay na ginawang ganap bago sumapit ang kalamidad?

Nauugnay na mga Salita ng Diyos:

Ang “pagiging nadagit” ay hindi ang makuha mula sa isang mababang lugar tungo sa isang mataas na lugar gaya ng iniisip ng mga tao. Ito ay isang malaking pagkakamali. Ang pagiging nadagit ay tumutukoy sa Aking pagtatadhana bago pa man at pagpipili. Ito ay nakatutok sa lahat ng Aking naordinahan bago pa man at pinili. Yaong mga nagkamit ng estado ng pagiging mga panganay na anak, ang estado ng Aking mga anak, o Aking bayan, ay ang lahat ng mga tao na nadagit. Ito ay napaka-hindi-tugma sa mga paniwala ng mga tao. Sinuman na may bahagi sa Aking bahay sa hinaharap ay ang lahat ng tao na nadagit sa harap Ko. Ito ay tunay na tunay, hindi-nagbabago-kaylan-man, at hindi kayang pasubalian ng kahit sino. Ito ang Aking ganting-atake laban kay Satanas. Sino mang Aking naordinahan bago pa man ay madadagit sa harap Ko.

Pananampalataya at Buhay-Ano ang Batayan sa Pagpasok sa Kaharian sa Langit?

Pananampalataya at Buhay-Ano ang Batayan sa Pagpasok sa Kaharian sa Langit?

Ni Xuesong, Tsina

Sa labas ng bintana, nakakikilabot ang lamig at malakas ang buhos ng niyebe. Alas-9 na ng gabi nang makauwi si Xuesong mula sa pangangaral ng ebanghelyo.

Mabilis na ininit ng kanyang asawa ang hapunan niya. Nang kakain na siya, bumalik na rin ang kanyang anak na babaeng si Xiaoyuan matapos suportahan ang simbahan. Nagmamadaling nagsandok si Xuesong ng pagkain para dito at handa nang kumain ng hapunan kasama nito. Ngunit hindi gustong kumain ni Xiaoyuan. Nang makita iyon, tinanong siya ni Xuesong, “Anong problema, Xiaoyuan? Mukhang may iniisip ka.”

Nagtataka niyang sinabi, “Papa, Mama, nitong nakaraan ay may iniisip akong tanong. Kapag nangangaral ang mga pastor at mga matatanda, palagi nilang sinasabi na kung mas makakapangaral ng marami ang isa at magbunga iyon, tatakbo, gagasta at magtatrabaho ng husto para sa Panginoon, makapapasok siya sa kaharian sa langit. At talaga namang malaki ang nagastos natin para sa Panginoon at nagbayad ng malaki. Ngunit sinabi minsan ng Panginoon, ‘Sapagka’t marami ang mga tinawag, datapuwa’t kakaunti ang mga nahirang (Mateo 22:14). Kaya nag-umpisa akong isipin na: “Hindi mabilang ang mga mananampalataya sa Panginoon na nagagawang gumastos ng malaki para sa Kanya, ngunit bakit sinabi ng Panginoon na kakaunti lamang ang pinili? Talaga bang makakapasok tayo sa kaharian sa langit sa huli sa pamamagitan ng pagdurusa, paggastos, at pagtatrabaho ng husto para sa Panginoon?”