Pananampalataya at Buhay-Ano ang Batayan sa Pagpasok sa Kaharian sa Langit?
Sa labas ng bintana, nakakikilabot ang lamig at malakas ang buhos ng niyebe. Alas-9 na ng gabi nang makauwi si Xuesong mula sa pangangaral ng ebanghelyo.
Mabilis na ininit ng kanyang asawa ang hapunan niya. Nang kakain na siya, bumalik na rin ang kanyang anak na babaeng si Xiaoyuan matapos suportahan ang simbahan. Nagmamadaling nagsandok si Xuesong ng pagkain para dito at handa nang kumain ng hapunan kasama nito. Ngunit hindi gustong kumain ni Xiaoyuan. Nang makita iyon, tinanong siya ni Xuesong, “Anong problema, Xiaoyuan? Mukhang may iniisip ka.”
Nagtataka niyang sinabi, “Papa, Mama, nitong nakaraan ay may iniisip akong tanong. Kapag nangangaral ang mga pastor at mga matatanda, palagi nilang sinasabi na kung mas makakapangaral ng marami ang isa at magbunga iyon, tatakbo, gagasta at magtatrabaho ng husto para sa Panginoon, makapapasok siya sa kaharian sa langit. At talaga namang malaki ang nagastos natin para sa Panginoon at nagbayad ng malaki. Ngunit sinabi minsan ng Panginoon, ‘Sapagka’t marami ang mga tinawag, datapuwa’t kakaunti ang mga nahirang (Mateo 22:14). Kaya nag-umpisa akong isipin na: “Hindi mabilang ang mga mananampalataya sa Panginoon na nagagawang gumastos ng malaki para sa Kanya, ngunit bakit sinabi ng Panginoon na kakaunti lamang ang pinili? Talaga bang makakapasok tayo sa kaharian sa langit sa huli sa pamamagitan ng pagdurusa, paggastos, at pagtatrabaho ng husto para sa Panginoon?”